کتاب [44]:ــ یـافـتـنـیـهـا «صحیح البخاری شریف» ¯²{{{{²¯¯²¯آغازکتاب یـافـتـنـیـهـا 44¯²¯¯²{{{{²¯ . بـاب [1 ]: اگر صاحب مال مفقود نشانی مالش را گـُفت مال برایش داده مـیشود ( 1111 ) ـــ ازآ ُبـی بن کـَعـب ( رضی الـله عـنه) روایت است که گــُفـت: هـمـیـانـی رایافـتم که دران صـد دیــنـار بود ، آن را نزد پـیغـمبـرخـدا(صلی الله علیه وآلـه وسلم) فـرمُـود نـد: ﴿ یـک سـال آن را سـُراغ بـده﴾ یـک سـال آن را سـُراغ دادم ،وکسی را که آن را بـشـناسد نـیافـتم، دوباره نزد شـان آمدم فـرمُـود نـد: ﴿ یـک سـال دیـگـر آن را سـُراغ بـده ﴾ یـک سـال دیـگـر آن را سـُراغ دادم ولی کسی را که آن را بـشـناسد نـیافـتم، برای بار سـوم نزد شان آمده و فـرمُـود نـد: ﴿ ظـرف آن ، ومـقـدار آن ، وسـر بـند آن را حـفـظ کـُن ، اگـر صـاحـبـش آمـد [ مـالش را بـَوی بـده] و اگـر نـیـا مـد، ازان اسـتـفـاده کــُن ﴾. حدیث نبوی« ص» کتاب یـافـتـنـیـهـا (رواءالبخاری2426 ) . بـاب [2 ]: اگـر خـُرمـای را درراه یـافـت ( 1112 ) ـــ ازابـوهـُـریـره ( رضی الـله عـنه) از پـیغـمبـرخـدا(صلی الله علیه وآلـه وسلم)روایت است که فـرمُـود نـد:

کتاب [37]: اِ جــاره «صحیح البخاری شریف» ¯²{{{{²¯¯²¯آغازکتاب اِجاره 37¯²¯¯²{{{{²¯ . بـاب [1 ]: دراِ جــاره ( 1054 ) ـــ ازابـو مـوسـی ( رضی الـله عـنه) روایت است که گفت :بادونفر(اشـعر یـین) نزد پـیغـمبـرخـدا(صلی الله علیه وآلـه وسلم) آمده و گـُفتـم : ازیـنکه اینها به طلب کارآمده اند، من خـبرنداشتم، فـرمُـود نـد: ﴿ مـا کـسـی را کـه آرزوی کـار داشـتـه بـاشـد، هـر گـز بـه کـار نـمی گـُمـاریـم ﴾ . حدیث نبوی« ص» کتاب اجاره. (رواءالبخاری 2261 ) . بـاب [2 ]: چـوپـانی کردن درمـقابـل چـند قـیـراط ( 1053 ) ـــ ازابـوهـُـریـره ( رضی الـله عـنه) ازپـیغـمبـرخـدا(صلی الله علیه وآلـه وسلم) روایت است که فـرمُـود نـد: ﴿ خــُداونــد هـیـچ پـیغـمبـری رانـفـرسـتـاده اسـت مـگـر آنـکـه چـوپـانـی کـرده اسـت ﴾. صـحـابـه رضی الـله عـنهـم گـُفـتـند: حـتـی شـمـا ؟ گـُفـتـند: ﴿ بـلـی ، مـن بـرای اهـل مــکــه درمـقـابـل چــنـد قــیـراط چـوپـانـی مـیکـردم ﴾ . [قـیراط : جـُزئی از یـک درَهـَم ویـا یـک دیـنـار اسـت] . حدیث نبوی« ص» کتاب اجاره. (رواءالبخاری 2262 ) . بـاب [ 3 ]: مـُزدوری از نـُمـاز عـصـر تـاشـب ( 1056 ) ـــ ازابـومـوسـی ( رضی الـله عـنه) ازپـیغـمبـرخـدا(صلی الل

رواءالبخاری 67 18 ) ² {{² حدیث نبوی « ص » کتاب فضائل مدینه ² {{² ( 903 ) ـــ ازابوهُریره ( رضی الله عـنه) ازپـیغمبر خدا( صلی الله علیه وسلم ) روایت است که فرمودند : ﴿ بین دو سنگ زار مدینۀ منؤره ازطرف من، حَرَم قرار داده شده است﴾. ابوهُریره ( رضی الله عـنه) میگوید : ازپـیغمبر خدا( صلی الله علیه وسلم ) به قبیلۀ ( بنی حارثه ) رفته وگفتند : ﴿ای بنی حارثه!فکرمیکنم شمادرخارج ازحَرَم قراردارید﴾. بعدازان این طرف وآن طرف نگاه کرده وگفتند: ﴿ نه خیر! شما درداخل حَرَم هستید ﴾. ( رواءالبخاری 69 18 ) ² {{² حدیث نبوی « ص » کتاب فضائل مدینه ²{{ ² ( 904 ) ـــ ازعلی ( رضی الله عـنه) روایت است که گفت : درنزد ما جز کتاب خداوآنچه که دراین صحیفه میباشد چیز دیگری نیست، ازآنجمله اینکه: پـیغمبرخدا( صلی الله علیه وسلم ) فرمودند: ﴿ مدینه از ( عاثر) تا فلان منطقه حَرَم است ، کسیکه دران ظلم ویا تجاوزی نموده ویا ظالم ومتجاوزی را مأوا ومسکن دهد، خدا وملائکه وهمۀ مردمان اورا لعنت کرده وعبادات فرضی ونفلی اش قبول نه می گردد ﴾. ، وفرمودند : ﴿ امان دادن همۀ مسلمانان یکی است ، کسیکه عهد مسلمانی را بشکند، خدا وملائکه وهمۀ مردمان اورا لعنت کرده وعبادات فرضی ونفلی اش قبول نه می گردد ، وکسیکه ولاء دیگری را بدون اجازۀ باداران او به

ح البخاری شریف» ¯²{{{{²¯¯²¯آغازکتاب شراکت 46¯²¯¯²{{{{²¯ . بـاب [1 ]: شـراکت درطـعـام وخوراکه وکالا ( 1131 ) ـــ ازسـَلـمـَة بن اَکـوَع ( رضی الـله عـنه ) روایت است که گــُفـت:[ دریکی از غـزوات ] خوراکه های مـردُم خلاص شده وگـُرسـنه ماندند،نزد پـیغـمبـرخـدا(صلی الله علیه وآلـه وسلم) آمده واجازه خـواستند تا شُــتـُران خودراذبـح نمایـند، پـیغـمبـرخـدا(صلی الله علیه وآلـه وسلم) برای شان اجازه دادنـد،[ درین وقت ] عــُمـر رضی الـله عـنه با آنها ملاقات نمود، آنها ازموضوع برایش خبردادند، عــُمـر رضی الـله عـنه برای شان گــُفـت: بعداز کـُشـتن شُــتـُران چـگـونـه زندگی مـیکـنید؟ ونزد پـیغـمبـرخـدا(صلی الله علیه وآلـه وسلم) رفته و گــُفـت: بعداز کـُشـتن شُــتـُران چـگـونـه زندگی خواهـند کرد ؟ پـیغـمبـرخـدا (صلی الله علیه وآلـه وسلم) فـرمُـود نـد: ﴿ بـه مـردُم بـگـو کـه بـاقِـیمـانـدۀ طـعـام خودرا بـیـاورنـد﴾ . سـُـفـرۀ را گـُسـتـُرده و طـعـامـهـارا آورده ودران سـُـفـره جمع نمودند، پـیغـمبـرخـدا(صلی الله علیه وآلـه وسلم)بر خاسته ودُعـا نمودند، سـپس درپـهلوی آن طـعـام نـشـسته و فـرمُـود نـد: ﴿ دیـگ وکـاسـه هـای خـودرا بـیـاوریــد ﴾، مـردُم ظـرفـهـای شـان را آورده وپـُرنمـودنـد، بـعـدازان پـیغـمبـرخـدا(صلی الله

کـتـاب [52 ]:ـ وصـا یـا «جلد 2 صحیح البخاری شریف» ¯{{²¯¯²{{¯{{²¯¯²{{{¯{{{²¯¯²{{¯{{²¯¯{{¯ از این آدرس مـتـن عــربی کتاب وصـایـا باز میشود ²{{{{²¯¯²{{{{²¯¯²{{{{²¯¯²{{{{²¯ [ با ب ( 1 ) ] : ـــ و صــا یــا ( 1194 ) : ــ ازعــبـدالله بن عـُــمـَر (رضی الـله عـنهما) روایت است که گفت: پـیغُـمبـرخُـدا (صلی الله علیه وآلـه وسلم ) فـرمُـودند: ﴿ بـرای شـخص مُـسُـلـمـانـیکه چـیزی داشـته ومـیـخواهـد وصـیـت نـمایـد، مـنا سب نـیـسـت که دو شـب خـوابیده و وصـیـت نـا مـه اش درزیـر سـرش نـبـاشـد﴾.[ کتاب 52 وصایا ـــ رواءالبخاری 2738 ] ( 1195): ــ ازعـمـرو بن حـارث(رضی الـله عـنه)داماد پـیغُـمبـرخُـدا(صلی الله علیه وآلـه وسلم) برادرجـُوَیـریـه بنت حـارث (رضی الـله عـنها) روایت است که گفت: پـیغُـمبـرخُـدا(صلی الله علیه وآلـه وسلم) درهنگام وفات خود، نه درهمی بـجای گذاشتند ونه دیناری، نه غلامی ونه کنیزی، ونه هم چیز دیگری ، وچیزیکه از ایشان مانده بود، قاطر سـفیدی، وسلاح، وزمینی بود که آن را خیرات قرارداده بودند. ﴾.[ کتاب 52 وصایا ـــ رواءالبخاری 2739 ] ¯²{{{{²¯¯²{{{{²¯¯²{{{{²¯¯²{{{{²¯ ( 1196 ) : ــ روایت است که چون کسی از عـبـدالله بن ابی اُفـی (رضی الـله عـنهما) پرسیدکه: آیا پـیغُـمبـرخُـدا(صلی الله علیه وآلـه وسلم )وصـیت نموده بودند: گـُـفـت:نــ

کـتـاب [78 ]:ـ﴿ مـــیــرا ث ﴾ بــاب { 1 } : ــــ مـیراث فـرزنـد از پــدر ومـادرش (2153 ): ــ ازابن عَــبــاس (رَضِیَ الـلهُ عـنهُما)از پـیغُـمبـرخُـدا(صَلـَّی اللهُ عَلیهِ وَآلِـهِ وَسَلـَّمٌ) روایت است که فـرمُـودند:﴿ مـیـراث را بـرای کـسـانـیکه نصـیـب مُعـینی دارنـد بـدهـید، وباقـیمانده برای نزدیک ترین شخص مُـذکـر است ﴾.( رواءالبُخاری ـــ 6732 ). بــاب { 2 } : ــــ مــیراث فـرزنـد ، از پــدر ومـادرش (2154 ): ــ شـخصی ازابـو مُـوسی (رَضِیَ الـلهُ عـنهُ) پـُرسـید: اگـر کسی فـوت گـردیده واز وی یک دُخـتر ویک دُخـتر فـرزنـد، وخـواهـری باقی مانده باشد، مـیراث آنها چگونه است؟ گـُفـت: نــیم مـال برای دُخـتر و نــیم مـال برای خـواهـر است، وبه شخص سائل گـُـفـت: نزد ابن مَسـعـُود رَضِیَ الـلهُ عـنهُ برو، واوهـم ازمـن پـیروی خـواهـد نمـود.وچـون ازین مـسـئله از ابن مَسـعـُود رَضِیَ الـلهُ عـنهُ پُر سان نموده وفـتـوای ابـو مُـوسی (رَضِیَ الـلهُ عـنهُ) را گـُــفـتــنـد، گـُـفـت: اگـر مـن بمثل چـیزیکه او گـُـفـتـه است بگویـم گـُمـراه گردیده وهـدایـت نـشده ام، بلکه به چـیزی قـَضـاوت مـینـمایـم که پـیغُـمبـرخُـدا(صَلیَ اللهُ علیهِ وَآلِـهِ وَسَـلـَّمٌ )قـَضـاوت نمـوده انـد، نـیم مـال بـرای دُخـتر، شـَشـُم حصـۀ مـال ـــ جـهـت اکـمـال ثـلـثـین ـــ برای

کـتـاب [76 ]:ـ﴿ قـَسـَم هــا ونـَـذرهــا ﴾ بـاب { 1 } : ــ این قـول خـُداونـد مُـتـَعـال کـه مـیفــرمـا یـد: {﴿خـُداونـد شـُمـارااز قـَسـَمـهـای لـغوشـُمـا مـؤاخـِذه نـمـیکـنـد﴾} ¯²{{{{²¯¯²{{{{²¯¯²{{{{²¯¯²{{{{²¯² ²¯¯²{{{{²¯¯²{{{{²¯¯²{{{{²¯ {﴿لايُؤاخِذُكُمُ اللّهُ بِاللَّغْوِ في أَيْمانِكُمْ وَ لكِنْ يُؤاخِذُكُمْ بِما كَسَبَتْ قُلُوبُكُمْ وَ اللّهُ غَفُورٌ حَليمٌ ﴾} ﴿ 2:225 بَــقـَـره ﴾ {﴿ خداوند شما را بخاطر سوگندهايى كه بدون توجّه ياد مى كنيد، مؤاخذه نخواهد كرد، اما به آنچه دلهاى شما (با قصد و اختيار پذيرفته و) كسب كرده، مؤاخذه مى كند. و خداوند، آمرزنده و داراى حلم است﴾}. ²{{{{²¯¯²{{{{²¯¯²{{{{²¯¯²{{{{²¯² ²¯¯²{{{{²¯¯²{{{{²¯¯²{{{{²¯ (2142 ): ــ ازعَـبدُالـرحـمـن بن سَـمُـره (رَضِیَ الـلهُ عـنهُ)روایت است که گـُـفـت: پـیغُـمبـرخُـدا(صَلـَّی اللهُ عَلیهِ وَآلِـهِ وَسَلـَّمٌ) برایم گـُـفـتـنـد:﴿ یـا عَـبـدُالــرحــمـن بن سَــمُـره !طـلـب امـارت را مَـکـُن، زیـرااگـرازراه طـلب امـارت رسـیدی تـومـیدانی وکـارت، واگـرطـلب نکرده وبه امـارت رسـیدی خـُداونـد باتـوکـهـمک خـواهـد کرد، اگـردرکـاری قـَسَـم یاد کرده ودیدی که کـار دیگـری بهترازان است، ازقـَسَـم خود کفـاره داده وآن کـار بـهـتر را انجام بـده ﴾. ( رواءالبُخاری ـــ 6622

سورة الأحقاف بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ حم ﴿﴾ تَنزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّـهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ﴿﴾ مَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ….أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّـهَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَلَمْ يَعْيَ بِخَلْقِهِنَّ بِقَادِرٍ عَلَىٰ أَن يُحْيِيَ الْمَوْتَىٰ ۚ بَلَىٰ إِنَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ….وَمِن قَبْلِهِ كِتَابُ مُوسَىٰ إِمَامًا وَرَحْمَةً ۚ وَهَـٰذَا كِتَابٌ مُّصَدِّقٌ لِّسَانًا عَرَبِيًّا لِّيُنذِرَ الَّذِينَ ظَلَمُوا وَبُشْرَىٰ لِلْمُحْسِنِينَ ﴿﴾ إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّـهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ…وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِ

سورة الرحمن بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ الرَّحْمَـٰنُ ﴿﴾ عَلَّمَ الْقُرْآنَ ﴿﴾ خَلَقَ الْإِنسَانَ ﴿﴾ عَلَّمَهُ الْبَيَانَ... فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿﴾ خَلَقَ الْإِنسَانَ مِن صَلْصَالٍ كَالْفَخَّارِ ﴿﴾ وَخَلَقَ الْجَانَّ مِن مَّارِجٍ مِّن نَّارٍ ﴿﴾ فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ... وَالْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ.. كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍ ﴿﴾ وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ ﴿﴾ فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿﴾ يَسْأَلُهُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ ﴿﴾ فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ... وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ جَنَّتَانِ ﴿﴾ فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا

بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ سَبَّحَ لِلَّـهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ﴿﴾ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ ﴿﴾ كَبُرَ مَقْتًا عِندَ اللَّـهِ أَن تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ ﴿﴾ إِنَّ اللَّـهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَّرْصُوصٌ… إِنَّ اللَّـهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ… هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَىٰ وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ ﴿﴾ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَىٰ تِجَارَةٍ تُنجِيكُم مِّنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿﴾ تُؤْمِنُونَ بِاللَّـهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ

ایاتی از قران که دوست دارم وانان را حفظ کرده ام سورة البقرة بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ الم ﴿﴾ ذَٰلِكَ الْكِتَابُ لَا رَيْبَ ۛ فِيهِ ۛ هُدًى لِّلْمُتَّقِينَ ﴿﴾ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَيُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاه

۲۹ توصیه به جوانان دکتر طارق سویدان دکتر طارق سویدان دعوتگر دینی معروف کویتی در آخرین سخنرانی خود در حاشیه نمایشگاه کتابهای عربی در استانبول تحت عنوان “توصیه هایی به خودم اگر زندگی دو باره داشتم” ۲۹ توصیه به جوانان داشت. او گفت : این سخنرانی نتیجه